Çok acıtıyor bu boşluk...

bugün yürüdüm caddede.. sağımdan solumdan çiftler geçti durdu.. öpüşeni var gülüşeni var kavga edeni var.. ama hepsi elele.. ne kadar körler akıp giderken zaman.. ne kadar uzaklar yanyanayken...

gözlerim doldu..

havayı çektim koskoca.. derin derin nefes aldım.. kendimi mi sınadım ki acaba? olabilir belki de değildir öyle bilmem.. ellerime baktım cebimde.. uzun zamandır çok uzun zamandır hatta ilk günden beri bu kadar üzülmemiştim ellerimin cebimde olmasına..

gözlerim doldu..

ne kadar acıyordu içim? çok acıyordu.. ne kadar istiyordu canım? çok istiyordu.. ne kadar özlüyordum onu? çok özlüyordum.. ne kadar bomboştu şehir? kimse yoktu..

düşündüm sonra..
sabah uyanınca ne giyeceğimin bir önemi yok birkaç aydır.. sabah uyanınca şirin msglar atmak için elim telefona gitmemeliydi hala.. alışmalıydım.. işten çıkınca arama alışkanlığım da can acıtıyor.. annemi arıyorum hemen.. aman çakmasın kimseler durumu...

zaten hep tutuyorum kendimi..
bakıyorum halime.. kızıyorum sonra.. bakıyorum halime.. belki de sandığınız kadar güçlü değilimdir... çok yakın arkadaşlarım var değil mi? hayır hayır birçoğu yokmuş aslında.. adım adım öğretiyor hayat. adım adım öğreniyorum benim düşmüş olmam birşey ifade etmeyebiliyor demek.. hep onlar düşermiş.. hep onlar üzülürmüş.. hep onların canı canmış.. hep onlar önemliymiş..

gözlerim doldu...

düşündüm sonra.. aslında kendime o kadar alışmışım ki.. karşılıklı otursam ne kadar anlatabilirim ki? anlatmak ister miydim? sanırım bende gözden çıkartmışım.. belki gözden çıkartmak zorunda kalmışım.. belki de gözden de çıkartmamışımdır.. sadece akışına bırakmışımdır.. evet olabilir..

gözlerim doldu...

hayatım mükemmel monoton.. hayatım mükemmel huzurlu.. hayatım mükemmel garip.. hayatım mükemmel "o" dolu.. hayatım mükemmel yalnız.. şimdi kime anlatırım bunu oturup? açık olayım.. en açık şekliyle ablamdan başkasına anlatamam herhalde...

bu zaman zor..
bu roller sahneler replikler.. acıtıyor canımı...

hepsini biliyorum..
mütemadiyen şükrediyorum...
tüm o olumlu tarafların farkındayım.
herşeyin hayırlısı bencede evet...

ama!!!
yoruluyorum!!
daralıyorum!!!
bende ağlayabiliyorum...
bende dolabiliyorum..
bende üzülebiliyorum...

gözlerim doldu...

bu yalnızlık... çok acıtıyor.. ve sevgili.. ben seni deliler gibi seviyorum... ben seni deliler gibi özlüyorum... bu kadar yalnızken sen yalnızlığım kadar benimlesin aslında...

her gece sarılırken sana... ağlamış oluyorum rüyamda.. kim bilir...

belki sende uyandığında ıslaktır yastığın...