Rüzgar var.. Mis gibi. Buz gibi.
Elimi yüzümü öperken o sesimi duymuyorum çoktan kaldı geride.. bir sessiz fısıltı ve mırıltıydı benimki. ıslık çalıyor kulaklarımda. dertleştik bol bol...o inledi... ben dinledim...ben fısıldadım.. o aldı götürdü benden...
mis gibi... rüzgar var dışarıda...
yüzüm pembeleşmiş eminim. hani yıkandıktan sonra tazelenmişcesine deri... nefes almış besbelli.durmasın rüzgar...essin böylesi sarılsın hep. tazeleniyor hayat. tazeleniyor tenim...
durursa... biliyorum.
Çıtını çıkarmazsa bu mavi gök... tazelenemezken kendi. beni nasıl yenilesin...
"Rüzgarın durulduğu zamanlardan ufak notlar"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder