Bir şehir sildi yaşlarımı...yine sen kokulu

bu akşam yalnız kalmak istedim...

saatlerce suskun suskun bir masada oturduktan sonra.aslında hikaye 3-5 kelimeyle özetlenebilecek birşey değil. maalesef ki değil.

bu akşam yalnız kalmak istedim.

kadıköyde.

sahile düştü yol. ne benim ne onun. yol işte.

sanırım yaklaşık sessizlikten ibaret olan 4 saat sonrasındaydı... döküldüm.

-sahilde DURMAK istiyorum.

-peki.

-peki sen şurda durur musun.

-saçmalama burda durucam ben.

-ağlamak istiyorum.tek başıma.

bırak sevgili nolur...

yani...bırakma...

gitmedi..tek derdimin denize atlamak falan olduğunu düşündü sanırım. o yüzden sadece yarım adımcık yanımdaydı.

ağladım.yarım saate yakın. sustum.

aslında şanslısınız sizler ne için ağladığınızı biliyorsunuz.

bende herşey karıştı.

kontrolümde değil kendi hayatım. herşey bir yöne gidiyor. benim yüzüm hangi yönde?

kaçmam lazım. çok uzaklara. kaçamayacağım.

kaçmam lazım. istemiyorum yapacağımdan emin olduğum şeyleri. yapacağım.

kaçmam lazım. dostlarla dertleşmeye. konuşamayacağım.

ürkek adımlar.

yalnızlık istemek.

boşlukta dolanmak.

sorumluluklar.

kaos.

bu cümlelerinden sonra şöyle söyleyebilirim...

sebebini bilmeden gözünden dökülüyorsa için ve sadece bunu senin yaşadığını düşünüyorsan...

aslında yalnız değilmişsin.

çok ağladım...

çok.