serbest kalamadı gitti...
kalemim..elim.kolum.. hep tutulmuş.hep yasaklı. kendi sağolsun... yasak kelimem çok.
rüzgar var oysa...pek güzel bir rüzgar. bembeyaz martılara bir selam çakıp, bembeyaz bulutlarda kaybolmalı şu beden.
ne yaştır gözümden akan.
ne kandır yüreğimden damlayan...
sustu kaldı tüm bedenim.öylesi tepkisiz. öylesi umursayan..öylesi umursayamayan. öylesi el kol kalkmaz çıt çıkmaz haller.
sabah olsun.
akşam olsun.
işe gideyim.
eve geleyim.
sevgilimle buluşayım.
arkadaşlarla laflayayım.
bir iki sigara içeyim.
bir iki kadeh birşeyler...
maç izleyeyim.
biri köprüden atlasın.
atlamasın.
otobüs gelmesin.
gelsin.
kavga kıyamet kopsun.
farketmez gerçekten... doğal hepsi. çok doğal geliyor kulağıma ve yaşadığım kimi anlara...
Bir deprem kendime getirir belki.o zaman tepki veririm bilirim...yoksa..duruyorum ben öylesine.
Kadıköy'de sahilinde durduğum o akşamda mı kaldı ruhum.. belki.
serbest kalamadı gitti...cümlelerim. saçma sapan bir halde...birbirlerine sırnaşıyorlar sadece.
ne yaştır..
ne kandır...
öylesi bir atıştır kalbimdeki...
öylesi bir bakıştır gözümün içinden...
öylesi bir duruştur...
evet evet.
sadece duruyorum bu hayatta..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder