Cümlelerle çizilmiş çilek tanesi...

Mükemmel bir sevgili istemedim asla...

Ben ne kadar mükemmeldim ki sonuçta ondan mükemmelliği isteyeceğim. Üstelik kavgasız gürültüsüz hatta bir şey öğretemeyeceğin bir ilişkiyi kim ne yapsın... En azından ben almayayım.
Dokunmayı bilen adam mükemmeldir benim için pekala bu çok zordur. Siz erkekler ve kadınlar birçoğunuz dokunduğunuzu düşünürsünüz sevdiklerinize... Dokunmaktan dokunmaya fark vardır. Varsın cümlelerimiz olmasın... Susalım zaman zaman suskunluğu konuşturmuş olsun ellerimiz... İzin ver parmaklarımın ucu tenine değsin... Masallar anlatsın sana masum, temiz, sevimli... Dudaklarından seni seviyorum çıksın ama sadece ben duyayım bunu.

Yayılmasın tüm ülkeye bırakalım aşk bizde kalsın...

Gözlerinle güldüğün gibi gözlerinle konuşabiliyor musun sevgili?

Ah senin ses tonuna hayran olmamak elde mi? hadi konuşta biraz dinleyeyim...

Hayatı öğretmeye çalışırken bana ellerimden tut sıkı sıkı... Ben düştükçe toparla beni ve izin ver bende toparlayabileyim... Öğrenmem lazım benim hep öğrenmem lazım ve sen toparlansan da toparlanmana yardımcı olduğumu hissettirmelisin bana.İstemem! En güzel mekanlarla, en pahalı arabalarla, hediyelerle muhatap etme beni... İzin verelimde eksiklerimiz olsun. Eksiklerimiz olsun ki neyiz ne değiliz bir görelim sevgili... İstemem ben hiçbirini sen tebessümünle, gözlerinle ver bana değeri biçilmez mutluluğu... Lükslerle değil.Uyurken izleyebilmeli seni. Uyurken rüyanda konuşmanı ve gülümsemeni izlemek o kadar büyük mutluluk ki... Uyandığımda yine ellerin olsun yanaklarımda. Dudakların olsun gözlerimde... Tenin olsun yanı başımda kokun olsun burnumda... Saçlarımda gezinen nefesin bir ömür boyu kalsın yanımda... Ben kaçmaya çalıştıkça tut, oturt beni sevgili... Ama lafla sözle değil... Ama ellerinle çek oturt yerime değil bu. Sende kalk masadan. Bir sen anladın beni bilirim bir sen çözebildin bu huyumu... Bana yaklaştığın kadar gitmen gerektiğini biliyorsun sen... Ama biri diğerinden fazla olsa kapanırım kabuğuma çok iyi bilirsin. Sabahlara kadar anlatayım seni birilerine... Sabahlara kadar sende bana anlat... Beni değil ama bizi...Bizi bekleyen gelecekten bahset. Bizim atlattığımız savaşları geçtiğimiz köprüleri... Yıkılmak üzereyken ellerimizle sıkı sıkıya tuttuğumuz binaları hatırlat bana...

Hikayeler anlat bana... Zaman zaman uyumakta zorlandığımda anlat ki sayende huzurlu uyuyayım... Sabah uyanabileyim ama. Hem her gece her gece de olmaz bu... Sadece ağlarken ben. Sadece üzgünken... Ben iyi değilken bizim hikayemizi anlat bana sevgilim...Ellerimden tutup saçlarımı severken... Kirpiklerini öpüp severken içimde uçuşan kelebeklere selam olsun... Kelebeklerin çırpınma sesini dinlerken koskocaman bir çilek tabağımız var bizim...Üzerindeki pul biberlerden yerken zaman zaman gözlerimiz dolsun. Zaman zaman çileklere gömülelim gözümüz hiçbir şey görmesin başka...Sen ki hayalde bile anlatması zor adam...Sadece dokunmayı bil sevgili... Ta kalbimin en yara bere noktasına...Sadece dokunmayı bil sevgili...Gözlerimin içine baka baka... Sevmeye devam et...Ve izin ver dokunabileyim sana...Çünkü izlemekten çok daha büyük keyif sana dokunabiliyor olmak.Yolda yürürken zıplar mıyız birlikte? Kim ne diyor nasıl bakıyor demeden kahkahalara boğar mıyız İstanbul’u? sarılıp nereye gittiğimizi bilmemecesine yürür müyüz uzun uzun... Dalga geçer misin benimle? Bilirsin güzel dalga geçerim... Kızdırsana arada bir... Saçma sapan çocukça kahkahalar atalım... Çocukça saf taraflarımız olsun bizim... Ama çocukluktan mezun olmuş ama büyüklükten de henüz daha derece alamamış arada kalmışlardan olalım nolur. Asla mükemmel olmayalım biz. Asla çok bilen olmayalım...

Ama beraber pamuk şekerde yeriz değil mi?

sen beni ve ben de seni yaşayayım sevgili... Ve bu hikayenin asla sonu olmasın...Dokundukça sayfalar dönsün bitanem... Sevdikçe tebessüm saçılsın nefes aldığımız her noktaya...

Hayalimdesin? Hayatımdasın?

Mühim değil...

İyi ki BENİMlesin...